|
Danstherapie voor kinderen en jongeren
Vind je het moeilijk voor jezelf op te
komen?
Vind je het moeilijk je aandacht bij iets te houden?
Word je vaak gepest?
Voel je je alleen?
Ben je vaak druk?
Heb je vaak pijn?
Heb je geen zin in school?
Merk je dat je vaak boos bent?
Vind je jezelf niet leuk?
Vind je jezelf te dik?
Pieker je veel?
Heb je vaak problemen met je ouders?
Vind je het moeilijk om contact te maken?
Ben je vaak bang?
Heb je moeite met gym op school?
Heb je veel verdriet?
Herken je jezelf hierin?
Soms kom je er zelf niet meer uit
en heb je begeleiding nodig. Er over praten is niet altijd genoeg of
werkt niet voor jou. Binnen deze therapie kun je jouw ervaringen en
gevoelens al bewegend, dansend of spelend misschien wel
uiten. Of je merkt dat het makkelijker is voor jou om al dansend
en bewegend iets nieuws te leren.
Je hoeft niet goed te kunnen dansen of bewegen. Ik ga uit
van dát wat jij kunt.
Hoe
werkt het?
Door dans, beweging, muziek en door
het gebruiken van materialen (zoals ballen, doeken, ballonnen), leer je
uiting te geven aan dat wat je dwars zit. Je kunt leren omgaan met je
onzekerheid, je emoties, je verlegenheid of je boosheid. Je kunt leren
om rustiger te worden of om je aandacht bij één opdracht te houden.
De danstherapie kan je helpen om te ontdekken waar je goed in bent, zodat je meer
zelfvertrouwen krijgt, meer plezier zult hebben en tevreden bent over
jezelf.
Karin, 12 jaar ( wordt
aangemeld met eetstoornissen)
Karin is een verlegen meisje met zachte stem. De manier waarop ze
beweegt is heel voorzichtig en onopvallend. Ook in een tekening die ze
van haarzelf maakt, tekent ze een klein persoontje met een verdrietig
gezicht. In haar dans blijft ze steeds op dezelfde plek. Langzaamaan
zijn we samen de bewegingen groter gaan maken. Je zag dat ze hier steeds
meer van kon genieten en dat ze daardoor ook steeds meer kan doen wat ze
zelf leuk vond. In de tekeningen die ze daarna maakte tekende ze
zichzelf groter en met een lach op haar gezicht. Als reactie hierop zei
ze ook nog: “Het is me opgevallen dat ik op school ook veel groter
schrijf”. Op verschillende manieren merkte ze dat ze meer
zelfvertrouwen kreeg en dat ze zichzelf niet meer op de achtergrond
hoefde te houden.
Tom, 9 jaar
(wordt aangemeld door zijn ouders omdat hij zich op school slecht kan
concentreren en erg boos kan worden. Vooral op vrijdag, als Tom moe was,
gaat het vaak mis).
Tom is heel beweeglijk en springt gelijk op het materiaal af wat in de
ruimte ligt als hij rechtstreeks van school naar mij toe komt. Hij kan
maar heel kort met opdrachten bezig zijn en praat snel waardoor hij soms
ook onverstaanbaar is. Hij neemt tijdens de therapie voortdurend de
leiding en wil dat ik hem volg. Zijn bewegingen gaan alle kanten uit en
hebben geen duidelijke richting. Dan is het weer zijn arm welke hij
inzet, dan weer zijn been, dan springt hij door de ruimte, dan rolt hij
weer over de grond. Vaak begin ik de therapie met 'even uitrazen'
middels voetballen of een ander balspel. Als eerste beperk ik zijn
materiaalkeuze en de tijd die hij met het materiaal bezig is. Dat
betekend dat ik hem in het begin vaak terug moet roepen naar de opdracht
en het materiaal. Ook bedenk ik spelen en verhalen waarbij hij
wisselende bewegingen in moet zetten, maar waarbij hij de beweging vast
moet houden in een bepaalde tijd. Ik geef de opdrachten zo dat we
wisselend de rol van leider op ons nemen. Gaandeweg kon hij vaker en
langer de leiding aan mij overlaten.
Tom herkent zijn eigen grenzen en die van de anderen niet. Dit betekend
dat hij vaak te lang doorgaat met anderen maar daarin ook het contact
met zichzelf verliest. In een oefening waarbij we een stokkengevecht
doen wordt dit duidelijk. Tom komt erg dichtbij met zijn stok. Het
benoemen helpt hem niet om afstand te houden. Ik vraag hem een eigen
plek te maken met materiaal: nu lukt het hem wel om de afstand te
bewaren en in zijn plek te blijven. Door dit meerdere malen te oefenen
kon Tom op een gegeven moment het gevecht aangaan zonder materiaal, en
zonder de grens van zichzelf en de ander uit het oog te verliezen.
Binnen elke sessie maakt Tom een plek voor zichzelf met verschillende
materialen. Het is een plek waarin hij zich 'thuis' voelt. Ik mag de
plek meebouwen, hij maakt contact met mij vanuit zijn 'huis' en
uiteindelijk mag ik er ook inzitten om tot rust te komen. Zijn 'huis'
blijft een terugkomend ritueel maar de inhoud veranderd. Het huis wordt
niet alleen de plek waarin hij de rust op zoekt maar ook de plek die hij
deelt met mij en waarin hij activiteiten voor zichzelf oppakt. Tom heeft
mij steeds minder nodig in zijn spel, ik hoef niet altijd meer te volgen
en er zijn veel meer momenten dat of alleen speelt of mij volgt.
Op school bleek al snel dat hij de vrijdag rustiger aanwezig was. Hij
kon beter bij zichzelf blijven waardoor het niet meer 'mis' hoefde te
gaan.
Ook tijdens vakantie activiteiten met andere kinderen kon hij goed en
langer samenspelen. Zijn ouders hadden op vakantie nog nooit zo'n
heerlijke vakantie gehad met het gezin.
Aanmelding
danstherapie
Tijdens een kennismakingsgesprek
kijken we waarin je vastloopt en of danstherapie de juiste vorm voor jou is om aan je problemen te werken.
Ik kijk ook
of je in aanmerking komt voor individuele therapie óf dat een groep
beter voor jou is.
Trainingen
en workshops
Ik geef
ook trainingen en workshops voor kinderen en jongeren.
Neem gerust contact op voor informatie.
Begin
pagina
|
